nattawoot's profilenattawoot's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
nattawoot's spaceJuly 04 มาอัพอีกรอบนึงละ ไม่รู้จะมีผู้โชคดีกี่คนที่ได้อ่านโว่ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ห่างหายไปนาน ไปเป็นเเรมเดือน ท้ายที่สุดก็กลับมายังที่เดิม นี่มันก็ทำให้เรา20กว่าๆย่าง21เข้าไปทุกทีๆ เเต่ยังมักจะใช้ชีวิตทำตัวเป็นเด็กอยู่ ทั้งๆที่สมัยก่อน15นี่เขาก็จับเเต่งงานมีครอบครัวเป็นผู้ใหญ่ไปแล้ว สมัยนี้30ยังเรียนหนังสืออยู่มีเยอะไป กล่าวง่ายๆคือยังโสดนั่นเเล่ะ
เปิดประเด็นเรื่องเเรกช่วงที่หายไปนี่มันก็ได้ไปทัวร์ยังที่ต่างๆมาเยอะจริงๆ นับเเต่ท้ายสุดที่ไปมวกเหล็กมา ก็มีไปที่ชะอำ เพชรบุรี ไปดูป่าชายเลนอีก เเละยังมีไปดอนหอยหลอด และล่าสุดก็ไปอ่าวมะนาวมา งานรับน้องน่ะเเล่ะคนที่อ่านไม่ต้องงงไป!! จะว่าไปมันก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเราไปรับน้อง ฮ่าๆเพราะไม่ได้ไปเข้าฐานอะไรกะเขาเลย เป็นพี่ที่ดีมากทีไม่ว๊าก ไม่ดุน้องๆเลย ไม่เล่นอะไรบ้าๆกะน้องเลย อันที่จริงเห็นหน้าตาเเบบนี้ เเต่ใจดีนะครับ ใจถึงพึ่งได้เท่าไหร่ก็เท่ากัน ไปร้องนับรับน้องครั้งนี้ก็ทำอยู่อย่างเดียวคือเล่นดนตรี เเม่งมันจริงๆ เล่นมัน10กว่าเพลงรวดไม่มีหยุด โดดจนสายไฟเกี่ยวขาเกือบล้ม ป๋าเกน ป๋าบอยเขาเเจ้งเกิด เหลือเเต่กระผมยังโนเนม ปิดทองหลังพระอยู่555+ อีกประเด็นคือ ไปที่นั่นเห็นคนเขาสวีทกันหลายคู่ T-T ส่วนข้าพเจ้ายังคงเข้าฌานถือพรหมจรรย์อยู่ โสดสนิทเหมือนเดิม เเต่เอาเป็นว่าสรุปได้เที่ยวหลายที่มาก และคาดว่าหลังปิดเทอมช่วงกีฬามหาวิทยาลัยโลกคงได้ทัวร์อีกมั้ง ถ้าเพื่อนตุ๊ง+อ๋องไม่เบี้ยว เเละเพื่อนเต้+โอ+จียู+โม+ตึงตังไม่เบี้ยวซะก่อน
มาอีกประเด็นนึงก็ยังเรียนๆๆๆ ตั้งหน้าตั้งตาเรียนมามันก็ครึ่งทางเปิดมาอีกที มันก็ปี3แล้ว ความคิดความเห็นอะไรก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้าง จบปี4ไปแล้วจะทำอะไรกันดี เรียนต่อ/ทำงาน/เที่ยวรอบโลก/เเต่งงาน เอาอันไหนก่อนดีวะ เหอะๆ ถึงเวลามันก็มีทางให้ไป มนุษย์ทุกคนเกิดมามันต้องทำงานอยู่เเล้วครับ
ไปละ บายๆ คราวหน้าเจอกันใหม่ December 17 มีเรื่องที่สมควรจะอัพไว้ให้รู้กันดังนี้โว่ยๆๆๆๆๆ ห่างหายไปนานเเสนนานวันนี้กลับมาอีกครั้ง ช่วงเวลากว่าสองสัปดาห์ที่ผ่านมามีเรื่องเยอะเเยะยากจะพรรณนาโวหารหรือสาธยายโวหารออกมา เอาย่อๆเป็นเรื่องเป็นราวได้ดังนี้ อาทิตย์ก่อนโน่นจำได้ว่าไปดูหนังกะโอเพื่อนยุคสงครามโลกดึกดำบรรพ์คบหากันมานานชวนไปดูหนังญี่ปุ่นเรื่องDeath note2ที่สยามดิสคัฟเวอรี่ ซึ่งเป็นหนังญี่ปุ่นเรื่องเเรกทีเคยดู ตอนเเรกนึกว่าเป็นหนังผีที่ไหนได้ เเต่ก็หนุกดี โอดูเเบบโปรมากฟังรู้เรื่อง เเต่เราต้องมองซับไทยไม่ทันเลยไปกันตั้งเเต่เช้าเเต่กว่าจะได้ดูก็บ่ายเเก่ๆ อุตส่าห์เเวะไปกินข้าวที่พารากอนซึ่งเเม่งหรูว่ะ เเต่เเพงโคตรๆเเต่อร่อยก็พอไปกันได้ เเถมตอนเย็นไปพิซซ่ากันต่อที่เซนทรัลเวิลด์อีก วันนั้นก็เป็นอีกวันที่หนุกดี ซึ่งมันก็ไม่มีสาระอะไรเท่าไหร่เเต่ใครมันจะไปมีสาระตลอด365วันวะเนอะ
เปิดสัปดาห์ใหม่มาในกลุ่มเพื่อนที่มหาลัยก็ชวนว่าจะไปเที่ยวกันตอนเเรกบอกไปหัวหินถึงกับยอดไปเยอะทะลักจนจองรถตู้กันเลย เเต่ท้ายสุดก็ล่มครับพี่น้อง เหลือกันไม่กี่คนก็เลยจะชวนกันไปที่มวกเหล็กเเทนไปรถไฟกับรถตู้ได้ทุกบรรยากาศดี ท้ายสุดมันก็เกือบจะล่มอีกเเล่ะ เเต่ก็เหลือกันสี่คน คือกระผม เก๋ อ๋อง บอย ที่ไปกันได้ เเต่ก็เกือบตกรถเพราะรถไฟออกที่หัวลำโพงเก้าโมง เล่นออกจากมหาลัยกันก็อีกสิบนาทีเก้าโมง เหอะๆเเถมรถดันติดอีกเลยต้องไปดักที่สถานีสามเสนไปถึงสถานีรถไฟกำลังจะออกเเล้ว เเต่พอไปถึงช่องขายตั๋ว พนักงานให้สัญญาณรถดันเห็นพวกเราจึงหยุดรถไว้ได้ทัน ขึ้นรถกันเเทบไม่ทัน ก็โชคดีได้ไปไม่งั้นคงต้องไปเที่ยวเขาดินกันเเหงๆ นั่งรถไฟชั้นสามกันสี่ชั่วโมงบรรยากาศสไตล์คันทรี่จริงๆ กว่าจะถึงมวกเหล็กก็เกือบสองโมงเเว้ว ไปถึงที่น้ำตกน้ำยังเเรงใช้ได้อยู่ บอยลงเล่นเลยล่ะ ไปวันธรรมดาคนก็น้อยดีไปอย่างไม่งั้นรถไฟเบียดกันตายเลย ขากลับก็นั่งรถตู้กันมาถึงอนุสาวรีย์เกือบทุ่มนึงก้ไม่มืดมาก ไม่เหนื่อยด้วย มันก็เป็นวันหยุดยาวอีกห้าวันเปิสัปดาห์ใหม่มาไม่ได้มีอะเป็นสาระอีกเช่นเคย มีวันศุกร์ที่ไปเล่นเเบตมินตันกัน ก็หนุกดีว่าเเต่ทำไมกรูเป็นมือวางอันดับโหล่ฟะ ห้าๆ น้ำใจนักกีฬา เเพ้เป็นพระ ชนะเป็นเเม่ชีน่ะ ขากลับไปหม่ำพิซซ่ากันอีกวันศุกร์หมดสตางค์ไปเยอะอยู่ ขากลับนั่งรถเมล์มาติดโคตรๆกว่ามาถึงท่าเรือปิ่นเกล้ากมืดเกือบไม่ทันเรือเที่ยวสุดท้าย ดันมีฝรั่งหลงมาที่ท่าเรือจะไปถนนข้าวสารซึ่งคเถวนั้นก็งงๆพูดอังกฤษไม่ได้กัน เราก็เป็นลูกผู้ชายตัวจริงเดินเข้าหาฝรั่งเลยเเต่เสือกนึกคำไม่ออก ก็มันดันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาเเม่บ้านเกิดซะด้วยน่ะสิ โชคดีเขามีเเผนที่ก็เลยพูดบรื้อๆเเบร้ๆไปด้วย จิ้มๆนิ้วในเเผนที่ท้ายสุดเขาก็เข้าใจ ขอบคุณกันใหญ่ โชคดีไป เเถมยังเจออาจารย์ทรงยศ เเววหงษ์อีก คุยกะอาจารย์ยกใหญ่ สนุกดี อาจารย์ใจดีมากเลี้ยงค่าเรือด้วย วันเสาร์มีเรียนเต็มวันซะอีก เเค่เรียนก็เหนื่อยขากลับต้องขึ้นรถกลับบ้านอีก โดยขึ้นปอ.508ซึ่งรถติดสุดๆเเถมคนดันเเน่นอีก เอาเข้าไป ขนาดรถขึ้นทางด่วนนะเนี่ย ความจริงก็ได้นั่งเเถวๆสยามละล่ะ พอนั่งไม่ถึงห้านาทีเเต่ดันมีผู้หญิงอุ้มลูกขึ้นมา กระผมก็เลยต้องสวมวิญญาณลูกผู้ชายตัวจริงกันอีกครั้ง ลุกให้ผู้หญิงนั่งครับ ยืนกันกว่าสามชั่วโมงกว่าจะถึงบ้าน ตอนต่อรถเข้าหมู่บ้านที่ป้ายสำโรงก็ไปเดินเล่นเเถวๆสำฌรงหลังจากที่ไม่ได้เดินมานาน อะไรเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันเเฮะ เอาล่ะจบละ โอกาสหน้าเจอกันใหม่ November 30 กลับมาเยือนเเล้ว ก่อนอื่นเลยสวัสดีก่อนเลย ไม่ได้ทักทายพี่น้องนานมาก ห่างหายไปนานเเต่เวลาผ่านไปไวเร็วจี๋ ทั้งที่ไม่ค่อยได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง ดูเหมือนเรื่อยเปื่อยไปวันๆๆๆเท่านั้น เเต่ความเรื่อยเปื่อยนี้ก็มีสิ่งที่น่าภูมิใจในชีวิตเข้ามาบ้างเเล่ะ นั้นสินะคนเรามันก็ต้องพอใจกะชีวิตอ่ะนะ โว่ย.......ไม่อยากพูดอะไรเป็นปรัชญา
ปิดเทอมๆๆๆๆ เที่ยวก็ไม่ได้เที่ยวไหนเลย นอนเดี้ยงอยู่บนเตียงห่างจากจอคอมไปเป็นอาทิตย์ถึง ณ วันนี้อาการก็ยังไม่หายสนิทมีเสียวๆอยู่บ้าง เดินเหินไม่คล่องเลย เเต่ก็ดั้นด้นไปเรียนหนังสือจนได้(เเต่เเม่หรือไม่ก็ป้าต้องไปส่งที่ม.ทุกเช้าเลย) พูดถึงเที่ยวๆก็อยากไปเที่ยวอ่ะ เเต่นึกไม่ออกจะไปไหนดีเลย เเต่เรื่องเดินไม่คล่องก็ไม่ได้ทำให้การอยากเที่ยวลดลงเเต่อย่างใดเลย ใครคิดอะไรออกมาชวนได้เลย
เอาละมาเรื่องสดๆร้อนๆบ้างคะเเนนสอบ ปิดเทอม+เปิดเทอมมาเป็นเดือนละคะเเนนไม่มีวี่เเววว่าจะออก ท้ายที่สุดมันก็มาเเบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ออกมาถี่ๆทุกวิชา ก็เป็นเรื่องที่ดีเเล่ะ เเต่Wไปหนึ่งตัวละจ้า555 เเต่มันก็ดูเท่ดีนะ มีเพื่อนอีก34ชีวิตครับไม่น่าห่วง อย่างมากรวมกันเราอยู่ เเยกหมู่เราก็ตายทีละคนก็เท่านั้น555
หลังจากพักนี้บ้าอะไรที่เป็นอินเดียอยู่มาก ชอบอ่านประวัติศาสตร์อินเดีย นิยายอินเดียชอบว่ะไม่รู้มีเชื้อสายมารึไงถึงได้ชอบ อ่านละสนุกดีตั้งเเต่สมัยยุคพระเวท จนยุคพระเจ้าอเลกซานเดอร์มารุกราน สมัยโมริยะ(พระเจ้าอโศกมหาราช) สมัยคุปตะ ปัลลวะ โจฬะ ปาละ โมกุล อะไรพวกนี้ กับประวัติศาสตร์อินโดนีเซียกับเขมรก็ชอบ เเต่ชอบอ่านเเต่จำไม่เข้าหัวว่ะ ยิ่งตอนเดี้ยงๆอยู่ช่วงปิดเทอมนี่อ่านทั้งวันเป็นอาทิตย์มาเเล้ว
เปิดเทอมใหม่มานี่ความตั้งใจเรียนเเทบไม่มี วิชาต่างๆดูเหมือนจะยากขึ้นเรื่อยซะล่ะมั้ง ทั้งที่คำร่ำลือว่าเทอมก่อนคืออะไรที่หินสุดๆละ เเม้เราจะผ่านมาได้อย่างทุลักทุเลจนต้องถอนไปหนึ่งตัวก็ตาม เเต่ชีวิตมันต้องก้าวไปนะ สุดท้ายนี้เอ่อ.........................ไปละดีกว่าไม่รู้จะกล่าวอะไร เอาเป็นว่าสวัสดีมีชัยนะ |
There are no categories in use.
|
|||
|
|
